Hoe mijn hoogsensitiviteit mijn leven veranderde

Het begon toen ik op Google zocht op ‘zelfvertrouwen vergroten’. Ik klikte op een aantal linkjes en kwam op een site terecht, die gelijk mijn aandacht had. Ik las en voelde een schok door me heengaan. Dit beschreef precies mijn dochter! “Rustig, behulpzaam en creatief.” Maar ook, “Snel overprikkeld door geluid, drukte en labels in kleding.” Dit zijn kenmerken die horen bij een hooggevoelig mens, ook wel hoogsensitief persoon (HSP) genoemd.

Hier wilde ik meer over weten
Zo ontdekte ik dat veel hooggevoelige mensen, ook beelddenkers zijn en daardoor leerproblemen kunnen hebben. Dat zij anders denken en leren, omdat zij visueel ingesteld zijn. Ik vroeg aan mijn dochter haar ogen dicht te doen en te vertellen wat ze zag als ik het woord ‘hond’ zei. Ze zag een plaatje van een hond. Verder heeft ze een erg goed ontwikkeld ruimtelijk inzicht en moeite met netjes schrijven. Dit hebben beelddenkers ook. Dat moest de meester van mijn dochter weten! Hij had ook gemerkt dat er meer in haar zat, dan eruit kwam. Hier kon weleens het antwoord liggen. Gelukkig stond hij open voor nieuwe dingen. Ook kwam hij zelf met ideeën. Zo had hij bedacht dat een schrift met extra lijntjes haar hielp om beter te kunnen schrijven. Vol trots vertelde hij dat het werkte. We waren blij met de stappen die ze zette.

Ik wilde zo graag mijn dochter helpen
Ik verdiepte me verder in hoogsensitiviteit, omdat ik mijn dochter graag verder wilde helpen. Het raakte me namelijk, toen ze me bijvoorbeeld vertelde dat haar hoofd zo vol zat na een dag school. Ze had er duidelijk last van. Zo kocht ik een koptelefoon, die ze op kon zetten als ze geconcentreerd een werkje moest doen in de klas. Gaf haar een mooie edelsteen mee naar school, die ze zelf had uitgekozen om haar energie te beschermen. En hielp haar te ‘ontprikkelen’ als ze thuiskwam door een ontspannings- en ademhalingsoefening.

Er hing een vreemde sfeer
Vol vertrouwen gingen mijn man en ik naar het halfjaarlijkse gesprek met de meester, de teamleider en de orthopedagoog. Toen we de vergaderruimte binnenstapten waar het gesprek plaatsvond, voelde ik dat er een vreemde sfeer hing. De meester stond van zijn stoel op en reageerde nerveus toen wij hem begroetten. Zijn hand voelde klammig aan. Al gauw werd me duidelijk waarom … Toen iedereen om het blok tafels heen was gaan zitten, opende de orthopedagoog zonder enige emotie het gesprek met de boodschap “We maken ons zorgen om uw kind”. Ze wisten niet goed hoe ze haar moesten begeleiden, vertelde ze en wilden daarom een onderzoek.

Dit kon toch niet waar zijn?!
Ik viel bijna van verbazing van mijn stoel. Ik geloofde mijn oren niet. Gelukkig was er nog die lieve meester. Hij kwam zelf ook met ideeën en wat waren we blij dat onze dochter vooruitgang boekte! Hij kon dat nu bevestigen. Toen de altijd zo spontane en betrokken meester zijn mond opentrok, waren zijn woorden koel en zakelijk. Ik was verbijsterd en voel nog hoe de grond onder mijn voeten vandaan zakte. Ons meisje was toen 7 jaar en had op die school mooie stappen gemaakt. Ook had ze vriendjes en vriendinnetjes. Ik herpakte me en deed een poging om hen uit te leggen dat een onderzoek niet nodig was. Dat onze dochter hooggevoelig is. Ze hielden voet bij stuk. Ook hadden ze het over een andere school. Ik voelde me totaal niet gehoord en onzeker over wat de toekomst ons zou brengen …

Dankbaar voor dit mooie inzicht
Kort na het gesprek, kreeg ik plotsklaps een inzicht. Ik stelde me te afhankelijk op van anderen, wilde hen overtuigen. Tijdens de periode op deze school had onze dochter veel geleerd. Daar waren we ontzettend dankbaar voor. Kennelijk hield het hier nu op en was het tijd voor een nieuwe fase, zei mijn man. Verder had ik ook iets ontdekt over mezelf, dat ik net als onze dochter, hoogsensitief ben. Kon ik ook nu niet mijn eigen antwoorden vinden? En die vond ik op twee vlakken. In alle kennis over hooggevoeligheid en hoe je daarmee om kunt gaan, en door te vertrouwen op mijn intuïtie. Zo vonden we de school die bij haar paste en waar ze zich vanaf dag één als een vis in het water voelde, kreeg ze leuke vriendinnen en bloeide uit tot een meisje vol zelfvertrouwen. Ze was zo blij dat ze naar deze nieuwe school toe mocht en wilde het liefst gelijk na de kijkdag blijven. Dit hadden we niet durven dromen!

Andere moeders en hun kinderen hiermee helpen
Ook voor mij veranderde er veel. Door mijn hart te volgen, ontdekte ik wat mijn passie is in mijn leven en werk. Ik heb me om laten scholen tot HSP- en kindercoach. Met hetgeen ik leerde, hielp ik onze eigen dochter. Vervolgens leer ik nu ook andere moeders en hun kinderen hoe om te gaan met hun hooggevoeligheid. Dit werk geeft zoveel voldoening. En dat het zo goed gaat met onze dochter maakt me erg blij en gelukkig. Dat gun ik jou ook. Dat je je hoogsensitiviteit op een positieve manier inzet, voor zowel jezelf als voor het begeleiden van je kind. Zodat je meer energie overhoudt, maar ook meer rust en harmonie in je gezin krijgt. Daarom heb ik mijn kennis, dus alles wat ik tijdens mijn opleidingen heb geleerd en datgene wat voor mij en mijn dochter werkt, samengevoegd in de online training Hooggevoelig opvoeden.

Ik heb jouw hulp nodig
Voor deze online training ‘Hooggevoelig opvoeden’ zou ik heel graag drie moeders selecteren om deze training te testen. Want wat is nu een training over hooggevoelig opvoeden zonder jouw input? Dus ben jij net als je kind hooggevoelig en wil je je kind hierin begeleiden? Meld je dan hier aan: https://goo.gl/forms/U6l7bgpYC0Fg17wn2. Klik op deze link voor meer informatie over de online training Hooggevoelig opvoeden: https://sterrenhemelacademie.nl/hooggevoelig-opvoeden/. Heb je nog vragen? Stuur dan een mail naar: christine@sterrenhemel.info.

Geschreven door: Christine Hemel | HSP- en kindercoach.

____________________________________________________________________________________________

Ben jij een (hoog)gevoelige moeder en wil je leren omgaan met je hoogsensitiviteit, maar ook weten hoe je je kind hierin begeleidt? Word dan lid van de Facebookgroep Hooggevoelige Moeders en Kinderen.

Comments are closed.